Mary Beirne (later Mary O'Connell)

Życie

Mary Beirne jest najbardziej znaną z piętnaściorga oficjalnych świadków objawienia w Knock w hrabstwie Mayo 21 sierpnia 1879 roku. Miała wówczas dwadzieścia dziewięć lat, co wskazuje, że urodziła się około 1850 roku. Wracając tego wieczoru do domu w deszczu, jako pierwsza z rodziny dostrzegła postacie przy południowej ścianie szczytowej kościoła parafialnego i rozpoznała w nich coś nadprzyrodzonego. Wróciła do domu, przyprowadziła pod ścianę szczytową matkę Margaret, siostrę Margaret, braci Dominicka i Patricka oraz kilku sąsiadów i pozostała tam przez znaczną część dwóch godzin, przez które objawienie było widoczne.

Jej zeznanie przed Komisją Śledczą zwołaną przez arcybiskupa Tuam Johna MacHale’a w październiku 1879 roku jest najdłuższym i najbardziej szczegółowym z zachowanych świadectw. Opisała Matkę Bożą stojącą pośrodku, w wielkiej, lśniącej koronie i białym płaszczu, z dłońmi i oczami wzniesionymi ku Niebu; po Jej prawej stronie stał św. Józef z głową pochyloną z czcią ku Matce Bożej; po lewej św. Jan Ewangelista w szatach biskupich, trzymający otwartą księgę, z prawą ręką uniesioną jakby w czasie nauczania. Za nimi i nieco na prawo opisała prosty ołtarz, na którym stał młody Baranek, a za nim wznosił się krzyż. Postacie milczały, skąpane w łagodnym, ogarniającym wszystko świetle.

Mary wyszła później za mąż za mężczyznę o nazwisku O’Connell i nadal mieszkała w parafii Knock. Jest jedyną spośród świadków, której zeznanie zostało formalnie i szczegółowo przyjęte ponownie przez drugą Komisję, w 1936 roku, krótko przed jej śmiercią; mimo upływu wielu lat potwierdziła swoją relację we wszystkich istotnych szczegółach i jako umierająca potwierdziła ją pod przysięgą. Zmarła jeszcze w tym samym roku, w wieku około osiemdziesięciu sześciu lat.