Archdeacon Bartholomew Cavanagh

Życie

Bartholomew Aloysius Cavanagh urodził się w 1821 roku w Kilcahill (Annaghdown) w hrabstwie Galway jako jedno z trzynaściorga dzieci Johna Cavanagha i Kate Browne. Studiował w Kolegium św. Patryka w Maynooth, gdzie w 1846 roku przyjął święcenia kapłańskie, a wkrótce potem został mianowany wikariuszem w parafii Westport.

W 1867 roku został proboszczem parafii Knock-Aghamore, wówczas cichej wiejskiej parafii w hrabstwie Mayo. Wysoki, ascetyczny i głęboko oddany duszom czyśćcowym, słynął z surowości życia i troski duszpasterskiej. W miesiącach poprzedzających objawienie odprawił sto Mszy Świętych za dusze w czyśćcu, których uwolnienia pragnęła Matka Boża; wielu pielgrzymów dopatruje się opatrznościowego znaczenia w tym, że objawienie nastąpiło niespełna tydzień po odprawieniu ostatniej z tych Mszy.

Wieczorem 21 sierpnia 1879 roku piętnastu świadków ujrzało Najświętszą Maryję Pannę, św. Józefa, św. Jana Ewangelistę, Baranka Bożego i aniołów przy południowej ścianie szczytowej kościoła parafialnego. Sam Cavanagh nie widział objawienia, ale w pełni uwierzył widzącym. W 1878 roku został podniesiony do godności archidiakona diecezji, a w 1879 roku zasiadał w pierwszej komisji badawczej powołanej przez arcybiskupa Tuam Johna MacHale’a, która uznała zeznania świadków za wiarygodne i zadowalające.

Od października 1879 roku zaczął prowadzić skrupulatny dziennik uzdrowień i łask zgłaszanych w Knock; w ciągu roku odnotował ponad sześćset trzydzieści przypadków, a rękopis zachował się w Muzeum w Knock. Otaczał opieką rosnącą falę pielgrzymów, rozdawał jako relikwie zaprawę ze ściany objawienia i położył podwaliny pod międzynarodowe sanktuarium, jakim miało stać się Knock.

Archidiakon Cavanagh zmarł 8 grudnia 1897 roku, w uroczystość Niepokalanego Poczęcia, i został pochowany w kościele parafialnym w Knock. Pielgrzymi z Knock czczą go dziś tytułem „Czcigodny Archidiakon Cavanagh”, choć żaden formalny proces kanonizacyjny nie został otwarty.