Venerable Léon Papin-Dupont

Życie

Léon Papin-Dupont urodził się 24 stycznia 1797 roku na wyspie Martynika w zamożnej rodzinie plantatorów. Wykształcony we Francji, uzyskał uprawnienia prawnicze i służył jako sędzia na Martynice, zanim powrócił do Europy. Śmierć żony Caroline w 1833 roku, a później jedynej żyjącej córki Henriette w 1847 roku, sprawiły, że jego życie całkowicie zwróciło się ku Bogu. Od 1834 roku mieszkał w Tours, gdzie pozostał aż do śmierci, poświęcając swój bardzo znaczny majątek, czas i energię dziełom miłosierdzia.

W Tours stał się najbardziej widocznym świeckim katolikiem miasta. Pomógł założyć i ożywić miejscową konferencję Stowarzyszenia św. Wincentego a Paulo, otworzył swój dom dla ubogich, odbudował bazylikę św. Marcina, wspierał klasztor karmelitanek, a w 1849 roku wraz z towarzyszami zapoczątkował w mieście nocną adorację eucharystyczną. Jego najtrwalszym dziełem było jednak szerzenie nabożeństwa do Najświętszego Oblicza Jezusa. W 1843 roku dowiedział się od karmelitanek z Tours o słowach wewnętrznych otrzymanych przez młodą siostrę Marię od św. Piotra dotyczących Najświętszego Oblicza i wynagradzającej modlitwy „Złota Strzała”. Dupont umieścił w swoim salonie wizerunek Najświętszego Oblicza wzorowany na chuście Weroniki i przez blisko trzydzieści lat nieprzerwanie utrzymywał przed nim płonącą lampkę.

Pielgrzymi przybywali coraz liczniej; olejem z lampki namaszczano chorych, a zgłaszano i dokumentowano niezwykłą liczbę uzdrowień fizycznych i duchowych. W 1851 roku uzyskał zatwierdzenie kościelne dla Arcybractwa Najświętszego Oblicza, które rozszerzyło to nabożeństwo na całą Francję i poza nią. Zmarł w Tours 18 marca 1876 roku, cieszący się tak powszechną opinią świętości, że miasto czuwało u jego drzwi. Jego proces wprowadzono w Rzymie 21 czerwca 1939 roku, a papież Pius XII ogłosił go Czcigodnym.